Pięć lat i garaż zrobił się za ciasny. Jacek kupuje działkę na ulicy Katarzynów i stawia zakład na 600 metrów kwadratowych. Andrzej, który prażynki smażył na własną rękę w Bełchatowie, zwija tamten interes i wraca do Łowicza. Od tej pory bracia robią to razem.

Dołącza Wojciech. Mówi po rosyjsku i angielsku, jeździ po świecie, otwiera rynki. W październiku na targach w Warszawie zagaduje grupę handlowców z Izraela. Z tej rozmowy rodzi się pierwszy kontrakt eksportowy. Trwa do dziś.

Lokalna kapituła przyznaje firmie tytuł Łowiczanina Roku. Za wejście na rynki krajowe i zagraniczne, ale przede wszystkim za to, że firma skupuje warzywa od miejscowych rolników i zrzesza ich wokół siebie. Dla braci liczy się to drugie. To dowód, że firma rośnie razem z ludźmi wokół niej.

Nowe pokolenie zadaje sobie pytanie: co jeszcze można zrobić z warzywem? Odpowiedź: zupę, którą otwierasz i jesz. Powstaje nowa marka, Pan Pomidor, i w październiku do warszawskich sklepów trafiają pierwsze świeże zupy na naturalnych składnikach, gotowe do podgrzania. To jedna z pierwszych polskich marek, które na zdrowym, szybkim jedzeniu budują całą kategorię od zera.

18 000 metrów kwadratowych zakładu. Ponad 200 produktów. Eksport do ponad 20 krajów. 26 500 ton warzyw rocznie. Przeszliśmy daleką drogę od pięćdziesięciometrowego garażu. A jednak nic, co najważniejsze, się nie zmieniło: ta sama rodzina, ci sami sprawdzeni dostawcy, ta sama dbałość o jakość.